Αν επιχειρήσει κάνεις να κάνει μια ιστορική αναδρομή και έρευνα στις στιγμές της ελληνικής ιστορίας, εκτός των <<παραδόξων>> και <<παραλόγων>> που συνθέτουν την ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων ως λαό και έχουν διαμορφώσει εν πολλοίς την σημερινή μας πραγματικότητα , θα μπορέσει αναμφισβήτητα να σταθεί και σε ολόχρυσες σελίδες δόξας και μεγαλείου, που γράφτηκαν όταν πρυτάνευσε η σύνεση και η ενότητα, απαλλαγμένη από τον συνήθη φιλοτομαρισμό, τον εγωισμό και τη διχόνοια.Και πως αλλιώς θα μπορούσαν αλλιώς , εκτός από ολόχρυσες, να χαρακτηριστούν οι στιγμές που διαδραματίστηκαν σε πεδία επιχειρήσεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως οι μάχες των Οχυρών Μεταξά, η απώθηση των Ιταλών αλλά και η ξακουστή μάχη της Κρήτης. Πολλές βιβλιογραφίες γράφτηκαν και αφιερώματα γίνονται ακόμα και σήμερα για να εξύμνησουν την αυταπάρνηση των πειναλέων Ελλήνων ,απέναντι σε γιγαντιαίες αυτοκρατορίες , όπως η ιταλική και κατόπιν η γερμανική.
arcadiaportal
Συνηθίζεται όμως να παρατηρείται το φαινόμενο , κατά το οποίο , η λάμψη των γνωστών και θρυλικών αφηγήσεων και ηρωισμών , να αφήνει στην αφάνεια, στην ασημότητα και ως εκ τούτου στην άγνοια , αγώνες και θυσίες, που η σπουδαιότητα και η ιστορική τους αξία όχι μόνο δεν μειονεκτεί αλλά πολλές φορές υπερτερεί σε σημασία από εκείνα τα γεγονότα που <<χιλιοτραγουδήθηκαν>> και ακόμα και σήμερα αποτελούν αντικείμενο θαυμασμού.
Τέτοιου είδους αφάνεια χαρακτηρίζει και την εποποιεία των υπερασπιστών του Υψώματος 731 , στην ελληνοαλβανική μεθόριο , μια μέρα σήμερα, την 9ηΜαρτίου 1941.
Το εν λόγω ύψωμα ( που ονομάστηκε έτσι λόγω του αρχικού υψομέτρου στα 731 μ.) βρίσκεται περί τα 20 χλμ. βόρεια της Κλεισούρας Αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα σημεία που κατέλαβε ο Ελληνικός Στρατός
κατά της διάρκειας της ιταλικής απώθησης, μετά την επίθεση της 28ης Οκτωβρίου.
Κύριος ιταλικός σκοπός της επίθεσης, η διάσπαση του μετώπου σε μια γραμμή έξι χιλιομέτρων, από την Γκλάβα στο Μπούμπεσι Στις αρχές Μαρτίου 1941, ο Μπενίτο Μουσολίνι μετέβη στην Αλβανία για να επιβλέψει τις επιχειρήσεις. Κύριος εκφραστής των ιταλικών επιχειρήσεων το όγδοο ιταλικό σώμα στρατού, που έριξε στη μάχη τέσσερις μεραρχίες και δυο τάγματα μελανοχιτώνων, κρατώντας άλλες δύο σε εφεδρεία.
Η πολυδιαφημισμένη <<Εαρινή Επίθεση>> των Ιταλών ξέσπασε στις 9 του Μάρτη του 1941 σε όλη τη γραμμή του μετώπου. Όνομάστηκε έτσι , όταν ο Ιταλός Στρατηγός Πρίκολο σε λόγο που εκφωνούσε στη Ρώμη το Φεβρουάριο του 1941, είπε : <<Σε λίγο, θα έρθει η άνοιξη (αρχ. Έαρ) και επειδή η άνοιξη είναι η δική μας εποχή, όλα θα μας έρθουν ρόδινα "
Τραγική ειρωνεία..
Ο ίδιος αργότερα εκμυστηρεύθηκε:
<<..Σας εκάλεσα διότι απεφάσισα να επιστρέψω εντός της αύριον εις την Ρώμην... Αηδίασα από αυτό το περιβάλλον.. Δεν επροχωρήσαμεν ούτε βήμα..>>
Στις 26 Μαρτίου ο απολογισμός ήταν τραγικός. Δώδεκα ιταλικές μεραρχίες με άφθονα εφόδια είχαν ριχτεί σε έξι ελληνικές και δεν πήραν ούτε σπιθαμή εδάφους.
<<Η επίθεση (09 Μαρτίου 1941)>>
Ξημέρωμα της Κυριακής (της Ορθοδοξίας κατά το Ορθόδοξο εορτολόγιο) , 9ηςΜαρτίου 1941, όταν πραγματοποιήθηκε η ονομασθείσα <<εαρινή>> των Ιταλών με βολές πυροβολικού αλλά και συνεχείς αεροεπιδρομές και βομβαρδισμούς.
Έχει καταγραφεί ότι μέσα σε δύο ώρες έπεσαν κατά του υπερασπιζομένου υψώματος πάνω από 100.000 βλήματα από το ιταλικό πυροβολικό.
Το Ύψωμα υπερασπίζεται από λίγους στρατιώτες της 1ης Μεραρχίας Θεσσαλίας. Ο Διοικητής του ΙΙ (2ου) Τάγματος του 5ου Συντάγματος Τρικάλων, Ταγματάρχης Δημητρίος Κασλάς , που με τους στρατιώτες του υπερασπίστηκε το ύψωμα 731 γράφει στο χειρόγραφο του ημερολόγιο :
<< Την 06:30 ώραν ήρξατο τρομακτικόν και καταιγιστικόν πυρ του εχθρικού Πυροβολικού και όλμων. .
Ο βομβαρδισμός συνεχίζεται με αυξάνουσα ένταση. Σμήνη αεροπλάνων ρίπτουν συνεχώς τα φορτία των επί των υψωμάτων 731 και 717. Το ύψωμα 731, όπου το Τάγμα μου, σείεται συνεχώς, σκόνη, φωτιά και καπνός, η ατμόσφαιρα είναι βαρειά, δύσκολα αναπνέει κανείς από τα αέρια των εκρήξεων, κόλασις πυρός, μας περιβάλλαν καπνοί και αι φλόγες, δεν ημπορούμε να διακρίνουμε τι γίνεται εις απόστασιν 10 μέτρων. Το ύψωμα 731 ήτο δασωμένον με δέντρα ύψους 4-5 μέτρων, εντός διώρου έμεινε γυμνόν. Τα συρματοπλέγματά μας κατεστράφησαν, τα χαρακώματα ισοπεδώθηκαν, οι στρατιώται καλύπτονται εις τας οπάς των οβίδων και αγωνίζονται απεγνωσμένα να επανορθώσουν τας ζημίας,..>>
<<Περί την 07:30 ώραν κατόρθωσα να επικοινωνήσω τηλεγραφικώς δια λίγα λεπτά με τον Συνταγματάρχην Κετσέαν, επίσης μετά του Διοικητού του Συγκροτήματος Συνταγματάρχου Γεωργούλα Ν., οι οποίοι αγωνιούσαν να πληροφορηθούν την κατάστασίν μας. Με ερώτησαν εάν οι άνδρες του Τάγματος κρατούν τας θέσεις των, τους απάντησα ότι οι Λόχοι ευρίσκονται εις τας θέσεις των. Μου διεβίβασεν την εξής Διαταγήν γραπτήν: <<Επί των θέσεών σας θ' αμυνθήτε μέχρις εσχάτων, Η Πατρίς, η Ανωτάτη Διοίκησις απαιτεί να κρατήσητε ψηλά την τιμήν των όπλων.*
*...Του απήντησα: οτιδήποτε και αν συμβή δεν θα εγκαταλείψωμεν το 731 και έχω πεποίθησιν ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί.>>
Ο ενθουσιασμένος Μουσολίνι, παρακολουθώντας με τα κυάλια του, φώναξε :
<<Και οι πέτρες γίναν άχνη!>>
Τα ιταλικά πεζοπόρα τμήματα ξεκινούν.
Το Ελληνικό Πυροβολικό προσπαθεί από την πλευρά του να ανακόψει την προέλαση των τμημάτων αυτών και προξενεί σημαντικές απώλειες. Η ιταλική επίθεση όμως δεν ανακόπτεται, οπότε και οι Ιταλοί ξεπερνούν το
φραγμό των πυρών αυτών και αρχίζουν την ανάβαση στο ύψωμα.
Θεωρούν ότι οι συνεχείς βομβαρδισμοί δεν άφησαν ζωντανό κανέναν υπερασπιστή του υψώματος και βιάζονται να αναγγείλουν από τον ασύρματο την κατάληψη του σημείου.
Και όμως..
Μέσα από τα χώματα, τις πέτρες, τα κομματιασμένα συρματοπλέγματα και τους βομβαρδισμένους γαιόσακους, φάνηκαν να ξεπετάγονται άνθρωποι! Ήταν οι καταπονημένοι και κουρελήδες Έλληνες, τα ζωντανά φαντάσματα του Ταγματάρχη Κασλά, , που τιμωρούν την έπαρση των Ιταλών <<Αρντίτι>> (ενν. ιταλ. Παθιασμένοι πολεμιστές)
Μαυρισμένοι από τους καπνούς των εκρήξεων με τα χώματα να πέφτουν από πάνω τους, οι Έλληνες ανασηκώθηκαν, έσφιξαν στο μάγουλο το όπλο, σημάδεψαν, και άρχισαν να ρίχνουν στο ψαχνό. Οι Ιταλοί αιφνιδιάζονται και καθηλώνονται. Χωρίς να προλάβουν να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς συμβαίνει , αρχίζουν και πάλι να υποχωρούν πανικόβλητοι.
Και το ύψωμα σφυροκοπείται από το Ιταλικό Πυροβολικό και πάλι.
Και πάλι και πάλι, με αμείωτη ένταση. Όλμοι, πυροβόλα κάθε διαμετρήματος. Σε σημείο που σήμερα το ύψωμα ανέρχεται στα 729 μέτρα από τα αρχικά 731.
Εις μάτην .
Οι ιταλικές δυνάμεις επιχειρούν εκ νέου έφοδο, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργήσουν λόφους πτωμάτων μπροστά από το υπερασπιζόμενο ύψωμα.
Στις 11 Μαρτίου 1941, οι Ιταλοί αποφασίζουν να κυκλώσουν το ύψωμα, προσπαθώντας να εκμεταλλευθούν τις κακές καιρικές συνθήκες που επικρατούν (ομίχλη) αλλά γίνονται αντιληπτοί από τους Έλληνες μαχητές
και δυστυχώς για τους Ιταλούς μελανοχίτωνες, βρίσκονται αυτοί πλέον περικυκλωμένοι και θα αφήσουν περίπου 300 νεκρούς στο ίδιο σημείο.
Ως σημαντικότερη μέρα των επιχειρήσεων καταγράφηκε Η 14η Μαρτίου 1941. Εκτυλίσσονται δραματικές σκηνές στο ύψωμα 731.Διαδραματίζονται συνεχώς μάχες εκ του συστάδην (σώμα με σώμα) . Οι άντρες του Σερραίου Λοχαγού Κουτρίδη προσπαθούν να απομακρύνουν τους Ιταλούς που μετά από μέρες και τόσες απώλειες, αναρριχήθηκαν στο ύψωμα. Η ανθρώπινη φύση γίνεται ταυτόσημη με αυτή του άγριου θηρίου. Η οσμή της νεκρής σάρκας προκαλεί έντονη δυσωδία. Και οι Ιταλοί αφήνουν πάλι, όπως και τις προηγούμενες μέρες εκατόμβες νεκρών. Ολόκληρες Μεραρχίες όπως του Πουλιέ , του Μπάρι, του Πινερόλο, του Μπάρι , της Σφορτσέσκα , των <<Κυνηγών των Άλπεων>> καθώς και δύο τάγματα μελανοχιτόνων σχεδόν αποδεκατίστηκαν.
Επίθεση με άρματα
Όλες τις προηγούμενες μέρες, οι Ιταλικές δυνάμεις άφησαν τον εκκωφαντικό αριθμό των 12.000 νεκρών για την κατάληψη της θέσης 731. Σειρά πλέον έχουν τα ερπυστριοφόρα οχήματα . Συνθλίβοντας κυριολεκτικά
τους ανθρώπινους λοφίσκους που έχουν δημιουργηθεί με τις μυριάδες των πτωμάτων , ξεκινούν την ανάβαση του υψώματος .
Η έλλειψη αντιαρματικών όπλων δεν πτοεί καθόλου τους αμυνόμενους πουξεκινούν ανιλεή άμυνα με χειροβομβίδες και με τις λόγχες επί τωνόπλων.
Η κατάσταση μοιάζει δύσκολη για τους αμυνόμενους καθώς πλέον καλούνται να αμυνθούν με ελλιπή μέσα , απέναντι στις σιδηρόφρακτες στρατιές του Μουσολίνι.
Μόνο αξιόλογο μέσο είναι το πυροβόλο με τις διατρητικές σφαίρες του Λοχαγού Κουτρίδη που προξενεί καταστροφές στα Ιταλικά άρματα, τα οποία ούτε αυτά δεν καταφέρνουν την κατάληψη του υψώματος.
Επόμενες μέρες
Οι Ιταλοί ζητούν ανακωχή για να μαζέψουν τις χιλιάδες των πτωμάτων, χωρίς όμως να σταματούν τις εχθροπραξίες ενώ ο Μουσολίνι , έκδηλα ντροπιασμένος , αποχωρεί. Η ελληνική πλευρά , αποστέλλοντας έναν Αξιωματικό ως εντολέα, ζητάει και αυτή κατάπαυση του πυρός , με όρους που δε γίνονται δεκτοί από τους Ιταλούς.
Τελευταία ιταλική απόπειρα κατάληψης του υψώματος έγινε στις 24 Μαρτίου, αλλά τα ανθρώπινα <<απομεινάρια>> που εξακολουθούσαν να πολεμούν δεν ήταν σε θέση να καταφέρουν κάτι διαφορετικό. Οι
αμυνόμενοι Έλληνες μάλιστα κυνήγησαν τους λιγοστούς Ιταλούς σε σημείο ώστε να βρεθούν μπροστά από τον ιταλικό καταυλισμό , όπου δημιουργήθηκε πανικός από την απροσδόκητη αυτή παρουσία.
Η αποχώρηση των Ιταλών
Η ξαφνική μεταστροφή <<πλεύσης>> της τότε Γιουγκοσλαβίας, η οποία αποχώρησε από τη σφαίρα επιρροής του άξονα και συμπαρατάχθηκε στις συμμαχικές δυνάμεις, ανάγκασε τις Ιταλικές δυνάμεις του μετώπου να
στερηθούν ένα σημαντικότατο σύμμαχο στην περιοχή , ο οποίος πλέον είχε <<αλλάξει>> στρατόπεδο , να σταματήσουν απότομα τις εχθροπραξίες και να επιστρέψουν στην Ιταλία.
Η σημασία της νίκης
Η διατήρηση της συγκεκριμένης θέσης στα ελληνικά χέρια ,κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκ. Πολέμου είχε σαν αποτέλεσμα την μεγάλη χρονοτριβή των δυνάμεων του ΄Αξονα , την αποτροπή εγκατάστασης ιταλικής δύναμης στην ελληνοαλβανική μεθόριο αλλά και την αναμφισβήτητη απώλεια τεράστιων στρατιωτικών δυνάμεων.
Παράδοξα της ελληνικής φυλής
Παράδειγμα του αρχικώς αναφερθέντα παραλογισμού , αποτελεί η περίπτωση του Θεσσαλού Ταγματάρχη Δημήτριου Κασλά, ενός εκ των πρωταγωνιστών του έπους του Υψώματος 731.Λόγω της συμμετοχής του στον
Ε.ΛΑ.Σ , θεωρήθηκε από το επίσημο κράτος, <<προδότης>> , αποστρατεύθηκε και κατόπιν εξορίστηκε. Πέθανε απογοητευμένος το 1966, αφού πρωτύτερα για βιοποριστικούς λόγους έκανε διάφορες δουλειές.
Σήμερα
Η αναγνώριση εκ μέρους του Ιταλικού κράτους της θυσίας τόσο των Ιταλών ανδρών όσο και της ανδρείας των Ελλήνων υπερασπιστών , είχε σαν αποτέλεσμα να ονομασθεί η περιοχή όπου διαδραματίστηκαν οι επιχειρήσεις ως <<ΙΕΡΗ ΖΩΝΗ>> και να στηθεί μνημείο τιμής των πεσόντων εκεί μαχητών.
Αντιθέτως το ελληνικό κράτος , μόλις τα τελευταία χρόνια , κατόπιν ιδιωτικών πρωτοβουλιών, ξεκίνησε αμυδρές προσπάθειες περισυλλογής των οστών των Ελλήνων πολεμιστών του 731, με το μεγαλύτερο ποσοστό των νεκρών ηρώων στην Αλβανία όμως να παραμένει άταφο.
Γορτύνιος79
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου