Ανακοίνωση της ΔΕΥΑΒΚ σχετικά με τα δίκτυα ύδρευσης από αμίαντο

 Ερχεται και πάλι στην επικαιρότητα το θέμα των κομματιών του δικτύου ύδρευσης που είναι κατασκευασμένο από αμίαντο. Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο δ/σ κ. Θ. Μακρής επανέφερε το ζήτημα αναφερόμενος στο δίκτυο του Νησιού στο Παράλιο Αστρος. Σήμερα, πάντως, η ΔΕΥΑΒΚ εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τις αμιαντοσωλήνες στα δίκτυα ύδρευσης, παρουσιάζοντας τη γνωμοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ενώ είναι γνωστό ότι ο αμίαντος που εισπνέεται είναι ουσία καρκινογόνα, δεν υπάρχουν ενδείξεις δυσμενών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία με την κατάποση ινών αμιάντου» .



Παρόλα αυτά είναι γνωστό σε όλους πως ούτε νέα δίκτυα από αμίαντο κατασκευάζονται, αλλά και πολλά παλιά αντικαθίστανται με νέα και αυτό λόγω της επικινδυνότητας από φθορές.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΜΙΑΝΤΟΥ

Βάσει επικινδυνότητας ο αμίαντος ταξινομείται στην κατηγορία 1 ως καρκινογόνο υλικό. Στην Ελλάδα η εμπορία και η χρήση αμιάντου απαγορεύτηκε από 1.1.2005. Η έκθεση σε αμίαντο μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση προβλημάτων υγείας για όσους εκτίθενται στις ίνες του αμιάντου που υπάρχουν στον αέρα και οι οποίες μπορεί να εισέλθουν στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω του αναπνευστικού συστήματος.

Κατά την διάρκεια των εργασιών αποξήλωσης αμιάντου οι εργοδότες μεριμνούν ώστε κανένας εργαζόμενος να μην εκτίθεται σε ατμόσφαιρα με συγκέντρωση ινών αμιάντου μεγαλύτερη της 0,1 ίνες/ cm³ αέρα ως μέση 8ωρη χρονικά σταθμισμένη έκθεση (ΠΔ 212/2006), ενώ το όριο καθαρότητας του αέρα ενός χώρου σε ίνες αμιάντου μετά από τις παραπάνω εργασίες είναι 0,010 ίνες/cm³ (ΠΔ 212/2006).
Τόσο για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων που εκτίθενται σε ίνες αμιάντου, όσο και για την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, κατά τις εργασίες αποξήλωσης αμιάντου λαμβάνονται τα απαραίτητα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα και ο απαραίτητος ατομικός προστατευτικός εξοπλισμός (ΜΑΠ).

Σε ότι αφορά στα νερά, τόσο η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (World Health Organization) όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση (και κατ’ επέκταση και η Ελλάδα) δεν έχουν θεσπίσει κάποιο ανώτατο επιτρεπτό όριο συγκέντρωσης ινών αμιάντου. Ένα τέτοιο όριο έχουν θεσπίσει οι ΗΠΑ, όπου το ανώτατο επιτρεπτό όριο συγκέντρωσης ινών αμιάντου στο πόσιμο νερό (Maximum Contaminant Level) είναι 7 εκατομμύρια ίνες ανά λίτρο νερού (Environmental Protection Agency-USA).
Η πιθανότητα ρύπανσης των νερών από ίνες αμιάντου προέρχεται κατά κύριο λόγο στην έκπλυση αμιαντούχων υλικών και την είσοδο των ινών σε επιφανειακούς υδάτινους αποδέκτες