Τα σπουδαιότερα γεγονότα στην περιοχή της Αρκαδίας από το 1204-1460 μ.Χ

Από της κατακτήσεως των Φράγκων μέχρι της υποδουλώσεως στους Τούρκους

Η Πελοπόννησος ονομαζόταν την περιοχή εκείνη Μορέας, πιθανώς από την καλλιέργεια μορεόδενδρων για την εκτροφή μεταξοσκωλήκων. Η Αρκαδία, ονομάζεται Μεσσαρέα, χώρα που βρίσκεται ανάμεσα σε βουνά, ποτάμια, σε λόφους και ρυάκια.
Οι Φράγκοι καταλαμβάνουν αρχικά, τα κάστρα της Πάτρας, ύστερα του Ποντικού κοντά στο Κατάκωλο, στη συνέχεια της Κορώνης, της Αρκαδίας (Κυπαρισσίας) Άργους της Μεθώνης και της Καλαμάτας. Αντίσταση προέβαλαν τα κάστρα του Άργους, του Ναυπλίου και της Κορίνθου. Επίσης σοβαρή αντίσταση προέβαλε και ο ήρωας του Αρακλόβου Δοξαπατρής, καθώς επίσης και οι Σκορτοί (Σλάβοι του Ταϋγέτου, οι Αρκάδες ιδιαίτερα, και άλλοι Μοραΐτες, προέβαλαν αντίσταση και έδωσαν γενναία μάχη στον ελαιώνα των Κούντουρων (κοντά στην Αλαγή Μεσσηνίας), αλλά απέτυχαν.

arcadiaportal
Στη συνέχεια Αρκάδες και υπόλοιποι Μοραΐτες, συγκεντρώνονται στον Κάμπο του Σαπικού (σημερινή Ασέα), για να εμποδίσουν τους Φράγκους, να προχωρήσουν στο εσωτερικό της Αρκαδίας και του υπόλοιπου Μοριά. Δυστυχώς όμως δεν κατάφεραν τίποτα σοβαρό. Μετά την Ασέα προχώρησαν προς το Νύκλι, το οποίο κατέλαβαν ύστερα από συμφωνία και κάτω από ευνοϊκούς όρους.

Οι Φράγκικες επιχειρήσεις στο Μοριά, συμπληρώθηκαν το 1209. Εκτός από κάστρα της Μεθώνης και Κορώνης, που περιήλθαν στους Ενετούς, για να ελέγχουν το εμπόριο, όλες οι άλλες περιοχές περιήλθαν στους Φράγκους. Κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας, η περιοχή της Τεγέας, παρουσίασε μεγάλη ανάπτυξη.

Το 1209, η περιοχή της Ασέας, καταλαμβάνεται από τους Φράγκους. Το Νύκλι, (αρχαία Τεγέα), καταλαμβάνεται και αυτή από τους Φράγκους και προορίζεται για πρωτεύουσα των φραγκικών βαρωνιών.

Το 1213μ.Χ, το Νύκλι γίνεται έδρα του Λατίνου επισκόπου και προσπαθούν να επιβάλλουν την καθολική θρησκεία. Το 1218μ.Χ, πεθαίνει ο Γουλίελμος Βιλλαρδουΐνος, αφήνοντας καλή μνήμη για τους υπηκόους του.

Το 1218-1245μ.Χ, τον Γουλίελμο Βιλλαρδουΐνο, διαδέχεται ο γιος του Γοδερφείδος που έκτισε πολλά κάστρα, ανάμεσα στα οποία και το κάστρο του Νυκλίου.

Το 1258μ.Χ, ο Γουλίελμος κάνει επίθεση από το Νύκλι, εναντίον των άλλων Φράγκων. Το 1264, οι Έλληνες έρχονται σε εχθροπραξίες με τους Φράγκους. Ο στρατηγός Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, προσπαθεί να καταλάβει το Νύκλι, αλλά δεν τα καταφέρνει.

Το 1276, καταλαμβάνεται το Νύκλι από τους Έλληνες του Μυστρά και η περιοχή της Ασέας πέφτει στα χέρια τους. Το 1297 μ.Χ, οι κάτοικοι του Νυκλίου, οδηγούνται στο Μουχλί (κοντά στα Αγιωργίτικα), ιδρύεται η νέα πόλη, πολλοί είναι αυτοί που καταφεύγουν στη Μάνη.

Το 1404-1405 μ.Χ, πραγματοποιείται μεγάλη μετανάστευση των Αλβανών στην Αρκαδία και γενικά στο Μοριά. Την ίδια εποχή εγκαθίστανται Αλβανοί στην περιοχή της Ασέας, Τεγέας, στη Γορτυνία και σε άλλες περιοχές της Αρκαδίας.

Το 1448μ.Χ, ο Τουραχάν εισβάλλει στο Μοριά δια μέσου Τεγέας, Παλλαντίου, Ασεάς. Το 1452μ.Χ, οι Τούρκοι προετοιμάζονται για την κατάληψη της Κωντσαντινουπόλεως. Η πόλη ενισχύεται από τους Λατίνους. Γίνεται λειτουργία στην Αγία Σοφία, στις 12 Δεκεμβρίου και αντιδρούν οι ασθενωτοί.

Το 1453μ.Χ η Κωνσταντινούπολη, πέφτει στα χέρια των Τούρκων και επικρατεί παντού σύγχυση. Με την πτώση της Κωνσταντινούπολης, επέρχεται και το τέλος τους Βυζαντίου. Το 1458, ο Μωάμεθ β’ ο πορθητής, με 80.000 στρατιώτες, κάνει επιδρομή στο Μοριά και στρατοπεδεύει στο χωριό του Ασεατικού πεδίου και στην Τεγέα. Το ίδιο έτος γίνεται η παράδοση του Μουχλίου, ύστερα από συνθηκολόγηση.

Το 1459μ.Χ, ο Μωάμεθ β’ εκμεταλλεύεται τη φιλονικία των αδελφών Παλαιολόγων και εισβάλλει για δεύτερη φορά στο Μοριά και τον καταλαμβάνει, εκτός από ορισμένα κάστρα που κρατούν ακόμη οι Ενετοί.

Το 1460μ.Χ, ο Θωμάς Παλαιολόγος, προβάλλει τις τελευταίες του αντιστάσεις  κατά του Μωάμεθ. Η πρώτη λοιπόν εγκατάσταση των Τούρκων, έγινε στο Ασεατικό και Τεγεατικό κάμπο και στο Μυστρά.

Η ζωή των υπόδουλων Ελλήνων, έγινε αβάστακτη. Βαριά φορολογία, καταπίεση, έλλειψη ασφάλειας, αυθαιρεσία και στέρηση παντός αγαθού. Οδυνηρό επακόλουθο της τρομοκρατίας ήταν ο εξιλαμισμός που εμφανίζεται από το τέλος του ΙΕ αιώνα, αύξηση επικίνδυνη σε όλη την Ελλάδα. Η ζωή κυλούσε κάτω από συνεχή κατάθλιψη των κατοίκων. Στην καθημερινή αγχώδη κατάσταση για τους ανυπότακτους, έδινε λύση μόνο το όπλο και το βουνό.

Νίκη Κούρταλη- Κούλη