Με άκρα μυστικότητα το Βρετανικό Μουσείο μετέφερε στο Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης το ακέφαλο άγαλμα του Ιλισσού ποταμού, ένα από τα κοσμήματα της κλασικής ελληνικής μνημειακής γλυπτικής. Το Ερμιτάζ ζήτησε από το Βρετανικό Μουσείο κάποιο από τα διάσημα εκθέματά του για να στολίσει την έκθεση την οποία διοργανώνει επ’ ευκαιρία της επετείου των 250 ετών από την έναρξη της λειτουργίας του και οι Βρετανοί, όπως παραδέχτηκε ο διευθυντής του μουσείου Νιλ Μακ Γκρέγκορ, δεν μπορούσαν να σκεφτούν κάτι πιο αξιοθαύμαστο από το άγαλμα του ποταμού Ιλισσού.Ο κ. Μακ Γκρέγκορ δήλωσε χθες, ύστερα από τις οργισμένες αντιδράσεις του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά αλλά και του υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Κωστή Τασούλα, ότι ο «δανεισμός» του αγάλματος θα πρέπει να κάνει υπερήφανους τους Έλληνες –για την ακρίβεια, είπε ότι θα έπρεπε να είμαστε ενθουσιασμένοι- που ένα μνημείο της ελληνικής κληρονομιάς ταξιδεύει σε μια τόσο μακρινή χώρα και θα το απολαύσουν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ ίσως δεν θα είχαν την ευκαιρία να επισκευθούν την Αθήνα ή το Λονδίνο.
Το καταφχαριστηθήκαμε, κύριε Μακ Γκρέγκορ μας... Το Βρετανικό Μουσείο, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, δεν διαθέτει τίποτε πιο αξιοθαύμαστο από τα γλυπτά του Παρθενώνα για να στείλει –να δανείσει- στο Ερμιτάζκαι να το τιμήσει για την επετειακή του έκθεση. Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι οι Βρετανοί ποτέ μα ποτέ δεν θα θελήσουν να τα επιστρέψουν στη χώρα μας, επειδή είναι τα καμάρια τους –και τους φέρνουν το χρήμα, μην το ξεχνάμε αυτό. Αλλά εντάξει, ο κ. Μακ Γκρέγκορ προέτρεψε την ελληνική κυβέρνηση να ζητήσει να τα δανειστεί. Δηλαδή, να δανειστούμε την κλεμμένη μας κληρονομιά και μετά να την επιστρέψουμε στους κλέφτες…
Δεν μπορώ να αναλωθώ σε μια συζήτηση περί το αν τα Γλυπτά είναι καλό για την παγκόσμια κουλτούρα να βρίσκονται σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου ή αν αποτελούν ευρωπαϊκή κληρονομιά. Άλλο τόσο, και περισσότερο -διότι, πώς να το κάνουμε, έχουν εθνικότητα- είναι πρωτίστως ελληνική κληρονομιά και τα μέλη ενός συνόλου που στέκεται κάτι αιώνες τώρα στον βράχο του. Ίσως ως απλοί πολίτες δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να υπογράφουμε ψηφίσματα για την επιστροφή τους, εφόσον την επιθυμούμε, όμως είτε θέλουμε τα Γλυπτά πίσω είτε όχι, μπορούμε να πράξουμε τούτο: να σταματήσουμε να αναφερόμαστε στα γλυπτά του Παρθενώνα ως «ελγίνεια μάρμαρα». Έχουν όνομα, βλέπετε. Είναι τα γλυπτά του Παρθενώνα, είναι τα μέλη ενός αρμονικού, υπέροχου και μοναδικού συνόλου. Οι Βρετανοί στα μέσα ενημέρωσης αναφέρονται σε αυτά ως «τα μάρμαρα του Έλγιν», αφαιρώντας τους την ταυτότητά τους. Μάρμαρο να τους πλακώσει, που θα έλεγε η γιαγιά μου...
Γαλανιάδη Εύα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου